Kızıllar Şiiri - Serdar Tunçluer

Azgın kızıllar, göğe meydan okur masallarda
Bir gerçeğin destanı satır satır sayfalarda say
Sonra kılıc keser,kendine meydan okur yayı
Bir gün daha doğar güneşten sadakta payı

Gün bozar sessizliği, haini şaşmış akşamdan
Yolları kesmiş çalı, arı kovulmuş tohumlardan
Ne açtı ha,bir buğdayı tek başına yedi al zafer
Bir nefer aç öldü, sen uyur gezerken bi haber

Nerdeydin dedi sordu gürlercesine kükredi ha
Bit ürktü öfkesinden, kaçtı ahır, dağlara kaftan
Dönmedi, bir daha dönermi bir kere döndü ya
Dönermi, dönmez karası sardı akşamı zifir ya

Hayt dedi somuncu sinekler korktu sesinden
Hoşt dedi bir ses neferler çıktı dar yerlerinden
Ne dedin? bir bakayım dedi kör gözlü sıpaya
Sarstı ha, tozu sustu,sonra korktu yellerinden.