Kıymet Bilseydim Şiiri - Servet Erbaş

Bülbülün güllere aşkı misali.
Cümle alem bilsin bendeki hali.
Haykırsam dünyaya duysa ahali.
Sana aşık oldum diyebilseydim.

Kapıldım dünyanın boş hevesine.
Kulak verse idim Hakkın sesine.
Düşmeden ecelin kör pençesine.
Faydayı zararı seze bilseydim.

Dünyadan bu kadar lezzet almazdım.
Hakkı Hak'ça bilir yolda kalmazdım
Kolayca günaha düşüp dalmazdım.
Senin sünnetini bile bilseydim.

Her gece hasretle yatar uyurum.
Aynı yerde seni bekler dururum.
Öyle sevinirim mutlu olurum.
Bir kere cemalin görebilseydim.

Bu yolun sonunda seni görürüm.
Koşar adımlarla zevkle yürürüm.
Bacağım tutmasa ben sürünürüm.
Bir kerecik olsun gelebilseydim.

Senden ayrı kaldım bu nasıl durum.
Aşkın ile yanar ben köz olurum.
Körde olsam arar seni bulurum.
Yeter ki kokunu alabilseydim.

Seni istiyorum budur emelim.
Adını duyunca kırılır belim.
Layık olamadım azdır amelim.
Keşke ben yolun da ölebilseydim.

Sıkıyor ruhumu göğüs kafesim.
Kalmadı dünyadan geçti hevesim.
Aldığım belki de şu son nefesim.
Allah rızasına verebilseydim.

Çocuk mu yaşlı mı yok ki sırası.
Azrail vermiyor yemek arası.
Ahirette geçmez dünya parası.
Gafleti üstümden ata bilseydim.

Alsam Allah'ımdan Rahmet bileti
Görsem Cennetinde Cemâl nimeti.
İstemem Dünyanın malı serveti
İmanla toprağa girebilseydim.