Rahmetellilalemin Şiiri - Servet Erbaş

Şefkati ahlakıyla şu alemi kuşatan.
Senin gibi sureti manaya mana katan.
Ne toprağın üstün de ne de altında yatan.
Denk düşmüyor ki sana Ya Hazreti Muhammed.

Geldin de yer yüzünü Rahmetinle doldurdun.
Güneş söndü nurundan çünkü sen doğuyordun.
Rahmet bulutu olup dünyaya yağıyordun.
Rahmeten lil âlemin Ya Hazreti Muhammed.

Nasıl anlatsam seni en güzel bir biçimde.
Kalbimdesin efendim yüreğimde içimde.
Allah’ım yalnız senle Resul olsun kalbimde.
Biricik aşkım benim Ya Hazreti Muhammed.

Geldin de yer yüzünü Rahmetinle doldurdun.
Güneş söndü nurundan çünkü sen doğuyordun.
Rahmet bulutu olup dünyaya yağıyordun.
Rahmeten lil âlemin Ya Hazreti Muhammed.

Allah övmüş yaratmış Nurundan Muhammed’i.
Onun kadar beşerden hiç kimseyi sevmedi.
On sekiz bin aleme Onun dengi gelmedi.
Allah’ın sevgilisi Ya Hazreti Muhammed.

Geldin de yer yüzünü Rahmetinle doldurdun.
Güneş söndü nurundan çünkü sen doğuyordun.
Rahmet bulutu olup dünyaya yağıyordun.
Rahmeten lil âlemin Ya Hazreti Muhammed.

Muhammed-ül eminsin söylemedin hiç yalan.
Ümmetine modelsin sünnetin bize kalan.
Ahlâkın yüce Kur-an Rabbimin sözü olan.
Edep haya timsali Ya Hazreti Muhammed.

Geldin de yer yüzünü Rahmetinle doldurdun.
Güneş söndü nurundan çünkü sen doğuyordun.
Rahmet bulutu olup dünyaya yağıyordun.
Rahmeten lil âlemin Ya Hazreti Muhammed.

Gelişinle yıkıldı şu küfrün kaleleri.
Bin yıldan beri yanan söndürdün ateşleri.
Doğduğun gün yıkıldı Kisranın direkleri.
Allah’ın son Nebisi Ya Hazreti Muhammed.

Geldin de yer yüzünü Rahmetinle doldurdun.
Güneş söndü nurundan çünkü sen doğuyordun.
Rahmet bulutu olup dünyaya yağıyordun.
Rahmeten lil âlemin Ya Hazreti Muhammed.