Tek Kişilik Kutu Şiiri - Servet Erbaş

Önü ardı sağı solu her yanı kalın tahta.
Baş tarafı genişçe de dar tarafı ayakta.
İbret alda yüreğinle düşünerek bir bak da.
Aynı kutu kaç yolcuyu taşımış bu hayatta.

Tek kişilik binek bekler binen varsa buyursun.
Bir gün gelir sırtın üstü O'na binip uyursun.
Tez tövbe et o bak binmeden sonra pişman olursun.
Bir gün sende öleceksin neden ki unutursun.

İster tabut çakan olsun isterse mezar kazan.
Taşıyanlar düşünmezler yıkayan da çok zaman.
Her gün her gün gidiyorlar kutular dolu insan.
Aman diyor o gün diller dünya ne kadar yalan.

Tekerleri insanlardır istikamet taşlı köy.
İster yolcu fakir olsun ister zengin küçük bey.
Yaşanandan kendine de düşün çıkart bir az pay.
Daha ibret almıyorsan vay senin haline vay.

Ölmeyen yok her şey ölür bunu biliyoruz da.
Her mevsimde tıklım tıklım güneşte karda buzda.
Yolcuları sessiz sessiz gidiyorlar omuzda.
Sahipleri kara kışta belki ölen Temmuz da.

Şu Dünyanın yalanını ölmeden önce sez de.
Hiç bir zaman unutma ha ölümü akla yaz da.
Şeytanların oyununu Allah'a dön bir boz da.
Bak en gerçek göz önünde yatıyor beyaz bezde.