Kıyamaz. Şiiri - Fehmi Tazegül

Ellerimle ben kapatınca gözlerimi.
Gelir önüme dünyanın güzellikleri.
Değersiz kalır malı mülkü serveti.
Ölüm kıyamaz gelince gider geri.

Aşklar utanıyor sevdaları görünce.
Kokunu çekince her nefeste içime.
Başım döner ayağım değmez yere.
Ben yaşlanmışım diye akmaz dere.

Yanında değersiz kalıyor sözlerim.
Ben seni nasıl anlatırım bilemedim.
Gözlerine bakınca tutuluyor dilim.
Ölene kadar sana bitmezki sevgim.

Fehmi.
Başım göğsünde emniyette bileyim.
Sana kurban güzelliğim gençliğim.
Aslında aşkımla gerçek bir sevgiyim.
Uykusuz gecede sesini duyduğum.