Kirlen Ey Yağmur Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bir dem de bizim için in, ey rahmet,
Arştan kopup da
Ayaklar altında çamur olmayı
Hoş göreceksen eğer.
Öyle bir in ki; yeryüzüne
Göz pınarımdan dökülen hicran gibi,
Sîneme gizlenen feryadı
Âleme bildirircesine,
Şimşek niyazlı, gök gürültülü şekilde…

Bil ki biz, kara bahtlı bir yetim ile
Çıkacağız huzuruna.
Ne pencere gerisine saklanırız
Ne de kuru dam altına.
Benim alın yazım, yetimin kara bahtı
Yüzümüze yazılmış ortak gam kitabı…
Senden medet uman, iki biçare kuluz
Öyle yağ ki ey rahmet!
Her damlan tokat olsun
Zulümden kararmış şu cihanın yüzüne.

Ahdimiz olsun; şemsiyesiz varacağız
Senin dergâhına.
Al üzerimizden ne varsa
Kin, nefret adına ve de haset namına…
Bırakma gönül hanemizde
Şu fânî heveslerden bir eser
Sele dönüp coştuğun vakit,
Bir kere de bizim için bulan ey yağmur;
Rahmet eksilir mi hiç Hakkın fermanından