Kırkayak Şiiri - Şenol Şener

Her türlü necaset varmış özünde
Dışarıya vurdu, kokun kırkayak
Aleni görünür, haset gözünde
Belaları bulman, yakın kırkayak

Dedikodu gıybet, iftira sende
Şer ilmi deyince, doktora sende
Sıkışınca hemen, manevra sende
Huyun gen'in buna, yatkın kırkayak

İnsan yüze gülüp, sırtından vurmaz
Kötülük düşünüp, planlar kurmaz
Kahpeliğin sonu, bir yere varmaz
Bunlardan geri dur, sakın kırkayak

Yazık ki huy ettin, getir götürü
Midemi kaldırdın, bundan ötürü
Türevin ziyankâr, bir çıyan türü
Aynada kendine, bakın kırkayak

Birgün bir felaket, gelir başına
Zehir katma, ekmeğine aşına
Tükürürler inan, mezar taşına
Artık edebini, takın kırkayak

Sözeri'yi, bilen bilir küçüğüm
Daha toysun, büyü de gel cücüğüm
Fıs fıs edip gezen, tıstan böcüğüm
Ağzına bulaşmış, dışkı'n kırkayak