Kırılgan Şeffaflık Şiiri - Seda Nur Polat

anılarımı döndürdüğüm bu film şeridinde,
karşılaştığım istasyonların en güzeli.
elimdeki kağıtla söylerken şiirimi,
birden bir ağlama sesi yükselir içimden.

kulağımda çocukluğun getirdiği sesler,
hiçbir zaman eskimeyecek hatıralar,
ölünceye dek benimle kalacak.

çocuk kalbimiz neden tersine döner?
büyüdükçe, içindeki şeffaflığı söner.
parçalara ayırdıkça kelimelerimi,
kırılır yazmaya çalıştığım her kalemim,
yazdığım kelimelerin harfleri silinir.

mum ışığının yakıcı ateşiyle gözlerim,
ışıltılı bir zamanı canlandırır gözlerimde.
harflerin kırılmaya başladığı vakit,
hatıralar bir bir ortadan kaybolur.

sevincimin tam ortasında bir el uzanır,
yine çocukluğumu getirir gözler önüne.
şimdi elinden tutup uğurluyorum onu,
gözlerimden uzaklara.