bir vakit koparıyorum hayatımdan,
beni düşüncelerimle yalnız bırakan.
geçmişten gelen bir sesle doluyor gözlerim;
hayali beliriyor yaşadıklarımın,
benzerine rastlayamadan gördüklerim..
şimdilerde hatırlanamayan hatıralar..
bir akşam vaktiydi, biliyorum.
bilmiyorum çocukluğumun sesi nasıldı;
yalnızca renklerini hatırlıyorum,
bir de masumluğunu, gözyaşlarımın.
hatırlanması en güç olan yaştır,
hatırlandı mı en sevinçli yaştır.
renkli kalemlerimin rengini,
geceleyin serin havalarda uykuya dalışımı,
ardından rüyalarda yaşayışımı.
şimdi hatırlanabildiği uzunlukta,
bir film şeridi çocukluğum.
Kayıt Tarihi : 21.08.2026 22:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!