Cümle Hatırası Şiiri - Seda Nur Polat

üç beş karalanmış cümle,
birkaç sessizlikle yazılıyor
sayfaların en kuytu köşelerine.
birkaç sesle sesleniyorum onlara,
her biri bir başka sese alışmış.

sesimi unuttular mı?
aynı duygularla, aynı sesle,
farklı şekillerle, aynı yürekle..
hatırlayamaz uzaklaşan sesle.
bu bendeki unutulamayan,
ve şimdilerde bir hatıra olmuş,
unutulmaz, o benzersiz sesi..

cümle aynı cümle,
ses aynı ses.
öyleyse neden hatırlanmamış,
yarım bırakılmış bir ses?