Kırılgan Hafıza.
Zamanın avucunda unutulmuş bir mühür sızıyor,
Gümüş bir nehrin tersine akışı gibi sessiz.
Dağın kalbinden fışkıran bir çiğ tanesi,
Güneş değmemiş bir rüyanın nöbetçisi.
Kanat sesleri duyuluyor, kuşlar yok ortada,
Gölgesi kalmış yalnız gökyüzünde asılı.
Mağara duvarında terleyen son güneş damlası,
Toprak altında uyuyan taşın kadim yankısı.
Toprak kımıldıyor, derin bir nefes alıyor,
Köklerin fısıldaştığı karanlık bir dehliz.
Yedi kat göğün altından süzülen berrak su,
Arındırır bakışları, dindirir fırtınayı.
Bir kapı aralanır, hiç çalınmadan,
Ardında uçsuz bucaksız bir beyazlık.
İmge, kendi aynasında kendini izler,
Ve her mısra bir susuşun yankısıdır...
Hasan Belek
Akçay
Kayıt Tarihi : 22.03.2026 18:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!