Koynunda kelebeğin son dansı olsun.
Nefesimin eceli ol!
Uzanmayım sana, kovulayım ayak sesimden
Biçareyim, kırıldı buz mavisi hayallerim
Hançerin kanatlarımda…
Uçarken sana…
Konabilsem kalbine yine
Kaç mevsim seni sayıkladı kanatlarım
Kaç kere firara yeltendi alınyazım
Gündüzün rengi mi kaldı dersin
Mahzun yıllar akıyor uçuşumdan
Ceza mı, kader mi, ah mı?
Sök kanatlarımı
Denizleri aşan kalbimi gömerken gece
Taşlı yollarımda senin tesbihini çektim
Ses edemiyorum kanatalarım yaralı
Tuz basma yarama…
Buruşturulan hayalimle dansım son oldu
Çürüdü mü koynun?
Çıldırmış kanatlarım parçalanıyor
Buzun yüzünde sensizliği hissediyorum
Nasıl yaşarım sana uçmadan?
Sana varamayış kanatıyor nefesimi
Taşlardan sözlerin kanatlarımın kemiğini kırıyor
Yüzünde kanat izlerim kalsın
İplerini dolama bana ,uçamam artık hiçbir semada..
Kayıt Tarihi : 20.05.2026 13:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!