Bazı insanlar vardır;
Acıyı kalbinde yaşarlar,
Bazı insanlar omuzlarındaki yükü hissetmez, görmez.
Hayat her zaman istediğin gibi ilerlemez,
Bazen insanı en çok en güvendiği insan kırar,
Bazen de hiç beklemediğin insan kanayan yarana tuz basar.
Ama sonuç ne olursa olsun;
Kendinden asla ödün verme,
Bir başkasının yaptığı hata yüzünden de kendine küsme.
Başını öne eğme gözüm,
Çünkü karanlık ne kadar uzun olursa olsun;
Güneş illaki senin için de doğacaktır.
Sen kaybettim sanırsın;
Ama hayat sana yeni bir şeyler göstermek için karşına daha güzellerini çıkaracaktır.
İnsan en çok yaralarını sarılırken güçlenir,
Çünkü iyileşmek,
Hiç düşmemek değil;
Her düştüğünde yeniden ayağa kalkabilmektir.
Kimseye hak ettiği değerden daha fazla değer verme ;
Çünkü sana değer veren,
seni seven senin kalbini kırmaktan hep korkar.
Hayat bazen canını acıtır,
İnsan bazen çok yorulur.
Ama hiçbir gece sonsuza kadar sürmez.
Yeter ki umudunu kaybetme.
Kırıl...
Ama sakın yıkılma.
Kayıt Tarihi : 25.07.2026 20:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!