Aynada hep seni görürdüm,
Kendime her baktığımda...
Çünkü yüreğimin en derin yerinde
Sen vardın, yalnız sen.
Sonra aynalar kırıldı,
Paramparça oldu sessizce.
Tıpkı sevgin gibi,
Tıpkı aşkın gibi...
Her kırık parçada
Bir anı kaldı benden çalınmış.
Her çatlakta
Adın yankılandı usulca.
Ayna kırılınca
Sadece cam dağılmadı.
Kalbim de dağıldı,
Yerle yeksan oldu umutlarım.
Şimdi aynalara bakamıyorum.
Çünkü her parça
Yüzümü değil,
Kaybettiğim seni gösteriyor.
Meğer aşk,
En derin yarayı sessizce açanmış.
Ne zaman aynaya uzansam,
Ellerime cam değil, hasret batıyor.
Ve anladım ki,
Bazı aynalar yeniden yapılır,
Ama bazı kalpler...
Kırılsa da toplanır,
Eski hâline asla dönmez.
Kayıt Tarihi : 24.07.2026 23:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)