Kırçiçeğim Şiiri - Teoman Bozkurt

Elimde titreyerek tuttuğum sana ait eski bir fotoğrafa bakarak
İlk tanıştığımız gün geldi aklıma.
Mahallemizin en güzel kızıydın.
Sen bir gülücük atmıştın.
Ben ise o gülüşüne bin kez ölmüştüm
Ve esiri olmuştum gülüşlerinin.
Edalı bir şekilde yürürken omuzlarından dökülen
Saçlarını izlemiştim arkandan.
Saatlerce penceren önünde beklemiştim
Belki çıkıpta yüzünü görmek ümidiyle
Sen benim nazlı ve alıngan, dokunsam kırılacak,
Narin bir Kır çiçeğimdin.
Sana ellerim titreyerek yazdığım mektubumu avuçlarına bırakırken,
Kalbim çıktı sandım yerinden
Korkuyordum bana karşı bir şey his etmediğini düşünerek.
Bakışların sahte, gülüşlerin yalan mı diye.
Ellerine dokunduğum da yumuşacık ve narin,
Bir o kadar da yüreğimi yakarcasına sıcaktı.
Seni sevdiğimi söylemiştim mektubumda
Bir bakışta, bir gülüşüne Aşktı benimkisi
Mektubundaki son cümlem ise Aşkımı lütfen kabul et
Narin Kir çiçeğimdi.
Geleceğimiz güzel olması için Ayrıldığımız da senden
Beni her zaman beklersin diye düşünmüştüm.
Ancak düşünmemiştim döndüğümde seni bulamayacağımı
Çok mu az sevmiştin beni başka ellerin olmuştun.
Seni görmemem için ise başka diyarlara gelin olmuştun.
Ben ise çok aradım seni,
Dağa, taşa, uçan kuşa sordum seni.
Başkaları almış seni benden Kır çiçeğim.
Sen benim gençlik aşkımdın ama
Halen içimde sakladığım ve ölene kadar
Hiç solmayacak Kır çiçeğimsin
Şimdi bulmuş olsam da seni,
Sesini duymuş olsam da, sana dokunamadıktan sonra,
Ne sen benim, nede ben seninim artık.
Çok değişmişiz ikimizde,
Yaşlanmış saclarımıza aklar
Yüzümüze çizgiler düşmüş.
Ama emininki kalplerimiz halen bir atıyor.
Aradan yıllar geçmiş olsa da, kendi hayatlarımızı kurmuş olsak da.
Kader bizi başka ellerde yuva kurdursa da.
Senin sevgin halen kalbimde Kır çiçeğim.
Yalnızım senden sonra
Bos bir dünya ve içinde ben sensiz,
Sakin ben sensiz yaşıyorum sanma
Buram buram yalnızlık kokuyor her yanım.
Bu dünyada bize kavuşmak yok amma,
Ölünce kavuşacağımızı biliyorum.
Kır Çiçeğim.