Kimsesizliğim Şiiri - Düş Lem

Korkuyorum,
İçimdeki sessizlikten.
Kimsessizliğimle yüzleşmekten
Ödüm kopuyor.

Hiç dokunmadığım ellerinden
Mahrum kalmaktan
Ve gözlerinden.
Ödüm kopuyor.

Ve hiç öpmediğim dudaklarından,
Söylemediğin adınıda alıp
Çekip gitmenden
Ödüm kopuyor.

Gövdende hiç uyanmamışlığın
Mahrumiyetinde;
Gözlerimden vazgeçersin diye
Ödüm kopuyor

Yürüyorum,
Kor alevin gövdesinde
Tutuşuyor yüreğimin korkuları,
Sensizliğimin ilk gününde.