Düş Lem Şiirleri - Şair Düş Lem

Gölgeler ve ben

Eşsiz bir korkunun pençesinde

Kaçma;

Ellerimdeki kederden!
Işığımda harelen,
Ölümü avuçlarken.

Durup gölgende,
Kemirdim duyularımı.
Açık alın, yalın ayak
Dolaştım dik yamaçları.

Zamanın burgacında

Acımasızca savururken kırbacını

Penceremin solgun cephesinde

Asırlanmış bir ağacın

Okuyorum seni

Bir kitap gibi değil

Rüzgârın tersi yönünde koşan çocuklar

Zamanda ileriye doğru yol almakta

Güneşi avuçlarıma almış

Bir aynanın içindeyim

Bir nasihat gibi
düğümlenir bakışlarım.
Yaşamın dışında,
Tanrı’nın lanetindeyim.

Ben bir tanrıyım!

Yok edilmişliğimden;