Şimdi kim basacak vatanı bağrına
kim tutacak çocukların ellerinden
bir zamanlar
ateşi avuçlayanlar vardı
şimdi
herkesin dilinde paslı bir kilit
korku büyüyor
insanın içinden
sen—
izimizi süren o görünmez el
vicdanı söküp alan
masumiyeti karanlığa gömen
boğazımda düğümlenen bu çağ
beynimde yankılanan suskunluk
yanıyorum
konuşamadığım her kelimede
ey karanlıkların sultanı
ses ver
gökyüzünün altında
kargalar yemleniyor
çekip al bizi
bu düşmüşlükten
her yer kar
her yer buz
merhamet donmuş
insan insana sürgün
kurtar bizi
kendi ellerimizden.
Kayıt Tarihi : 17.04.2026 12:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
kendi ellerimizle, düşüncesi olmayanlar eline düşürdük koca vatanı.
kaybetmediğimiz ne kaldı elimizde
güven gitti korku geldi
dürüstlük gitti çal-götür geldi
hisler gitti duygusuzluk geldi
ve ne mala ne cana doyumsuzluk geldi.
sahi
bu vatan kimlere kaldı
nasıl düştük bu hale
esenlikle
Katılıyorum Allah sonumuzu hayır eylesin demekten başka inanın söyleyebilecek bir şeyim yok. Boğazımda kalanları şiire döküyorum .Çok teşekkür ediyorum değerli yorumunuz için.
TÜM YORUMLAR (1)