Kilitli Defter Şiiri - Muhayyel Gizliay

Üç dört beş ve beşyüz adım.
Bitmez sokaklarda voltalarım.
Edebi dil de kullanılır,
Sokak dili de.
Şiirde ilgimi çekmiyor,
Aksine giderim gerekirse,
O en büyük şairlerin,
Koyduğu kuralların.
&
Sakladım içine sırları.
O kimselerin okumadığı,
Duygu dolu şiirlerin.
Kulak kesildi dostlarım,
Anlatırken hızla geçen seneleri.
Gözüm kesti çayın sıcaklığını,
Sonra dudaklarıma değdi demi.
Oraya koydu Muhayyel,
Kilitli defteri.
&
Bağdaş kurdum hissine vardım,
Herhangi insanların hislerinin.
Yaşam denilen o pervasız,
Bir yanı git derken diğeri gel eden.
En mutlu anlarını zehir ederken,
Karanlık geceleri seherle serbest eden.
Sonu başından belli olan.
On kuldan dokuzunun,
Keşkelerle geçirdiği bir yerken,
O bir kişilik yerden,
Nasiplenmeyi istedim hep.
Ama üstada fincanı kırık verenler,
Bizi kapının önünden geçirmezler.
Bilirim.
&
Sonra bir ceylan gördü gözler,
Sandı ki dünyadaki tek ceylan.
Sonra boşa döndü sözler,
Sandı ki kendinden gayrısı yalan.
Sonra küle döndü közler,
Bildi ki kendisi imiş cahil olan.
Sonra okundu cüzler,
Duydu ki Allahtır tek Samed olan.