Kibirli Ahmak Şiiri - Kasım Kobakçı

Kaplanım diyerek fırlayıp koşar,
Tepeler aşarak dağlardan taşar,
Çamurlar içinde sevinçle yaşar;
Ruhu pislik kokan kibirli ahmak!
*
Şişirmiş göbeği haram yutarak,
Doğrular susuyor korku tutarak,
Arsızca gülüyor çamur atarak;
Ruhu pislik kokan kibirli ahmak!
*
Hırsızlık uğruna satar vatanı,
Çiğniyor durmadan yerde yatanı,
Cehennem bekliyor fitne katanı;
Ruhu pislik kokan kibirli ahmak!
*
Saraylar yaptırmış altından taşı,
Zehirle doludur kaynayan aşı,
Akıtır gizlice gözünden yaşı;
Ruhu pislik kokan kibirli ahmak!
*
Kargalar konuyor çöplük evine,
Yılanlar giriyor gizli inine,
Kötülük işlemiş derin genine;
Ruhu pislik kokan kibirli ahmak!
*
Ozan der yiğitler geriye dönmez,
Zalimlik ateşi çabucak sönmez,
Alçağın atına kimseler binmez;
Ruhu pislik kokan kibirli ahmak!