Keşkeler Şiiri - Taha Acar

keşkelerle yaşanmaz derler.
sen en büyük keşkem iken, böylesiyle yaşanmaz mı?
bi’ duvar, bi’ pencere, bi’ resim.
gölgen bana ev olmuş iken, böyle evde yaşanmaz mı?

ben kendimi kandırıp yalanlar söyledim,
onlar buna sanat dedi.

açtım gözlerimi, hadi çık saklandığın yerden.
kalbim adına atıyorken, bu nefes bana ait değil.
tek bi’ anı dahi yok artık, miras kalan senden.
öyle bi’ boşluktayım ki, duy, hiç bi’ ses gaip değil.

mezar başında geçti ömür,
ölen de yok, yaşayan da.

si odorem tuum non olfacere possum, mihi respirare non opus est.