Susmak mı çare?
Kurmamak mı tek sözünün hayalini?
Saklamak mı adını sayfalarında Mushaf-ı Reş’in?
Ayıp mı hissiyatı bi’ şiire benzetmek?
Özlememek seni anlatmayı?
Bilmem, sen söyle.
Peş peşe geçen geceler öğretti,
Gözleri açıkken de uyurmuş insan.
Ne gördüklerim, ne görmediklerime inanmak istedim.
Öyle ya, karanlıktan kaçmakta mı çözüm,
Güneşini kaybetmişken.
Bilmem, sen de bilme.
Kayıt Tarihi : 11.07.2026 14:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!