Ay Işığı Şiiri - Taha Acar

ışık göz kapaklarıma ağır geliyor artık.
nefes bile yük olmuş gibi ciğerlerime.
karanlık hiç olmadığı kadar yakın sanki.
yok olmaya bi’ ay ışığı kadar uzağım sadece.

yaşlar bile terk etti gözlerimi, ağlayamıyorum.
karakalem bi’ tablonun hüznü çöktü üstüme.
şehrin ara sokaklarında kaybolmak istiyorum.
yağmur yağsın, götürsün ruhumu benden.

nefret ederdim geceden gizlemeseydi çirkinliğimi.
yoksa karanlığa gömülmenin sebebi nedir ki?
Haşim gibi.
duyar mısın beni? gerçi artık boş ver.
sen kulaklarını, ben de çenemi kapattım.