Çocukken uçurduğum uçurtma düşer aklıma
İpi kopunca düşmüştüm ardına
İpi kopana dek sanki hep benimki gibiydi
Gökyüzüne bakmama sebep, bir çok neden arasında …
İpi kopunca düşermiş uçurtmalar
Aşktan yaralanmış bir adam olursun
Dönünce geçmişine,anılar yaran olur
Beni kendinden uzak tutsan da
Anılardan uzak tutamazsın
Tende bu canı sorgulama
Duygularından asla emin olmayabilirsin
Hayatta hep bir çelişki
Aklında hep bir kuşku
Sonsuz sayıda belkiler
Bir sürü olasılık.
Her şey bir beklentiyle başladı
Zaman bu kadar hızlı ilerlerken
Bir ihtimal belirdi ; olur mu acaba ? dedi aklım
Her şey bu kadar mümkünken insanlık uzaya bile giderken
Göz açıp kapayıncaya dek dünyaları hayatları değiştirirken
Her haykırış bir çağrıdır
Belki birileri duyar ümidiyle
Her bakış bir davet
Belki topları dağılanları bir çatı altında
Dağılmalı bu duyarsız kalabalık
Duyurulabilmeli kalp atışları
Arkasından güzel günler gelecek diye beklemek
Umut etmek hayata en güzel şeydir
Umut yarın demektir
Her şey güzel olacak demektir
Kucak açmaktır yarınlara
Unutmak demektir kırgınlıkları
Sen en güzelsin Yalnız bende değil
Yalnız benle değil
Bizsiz de güzelsin
Ama bizle olunca parlayan bir yıldızsın
Yüzünü hakka dönüp her kim durmuşsa
Bir gün daha bitti ,bir yaz daha …
Eylül sonbaharı hatırlattı
Bir yaz daha sonbahara kavuştu
Hüzün dolu bir gün daha yalnızlık sarmalı
Sarı sıcak sonbahar bana hep eylülü hatırlatır
Şehir dediğin nedir ki
İçinde bir çok insan gezer
Deniz dediğin nedir
İçinde bir çok balık
Üstünde bir kayık olsun
Dalgasıyla kucaklaşan bir de kıyısı olsun
Heryerde deniz olabilir
Gökyüzü benzerlikler gösterebilir
Mavilik , güneş ve hatta ...
Martı sesleri bile benzer birbirinkilere
Tüm sokakları denize çıkan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!