Her akşam bir köşe başı
Her gün yeni bir sessizlik
Dinmeyecek bu içimde
Bu derin sessizlik
Saçı dökülmüş yıllarım
Yalan yüzler görüyor
Yalan sözler duyuyorum
Yalandan hayat yaşıyorum
Yatsıya dek yanan mumlar
Karanlığımı almıyor
Enine boyuna düşününce
Cisimleştiriyorsun sende olanları
Oysa eteğindekileri döktüğünde
Sende madde fazında değildiler onlar
Neden herşeye 3 boyutlu bakarsın
İçimden geçenler,aklımdan geçselerdi
Sevmek bu kadar hüzün vermezdi
Kovsan bir dert kovmasan bir dert kalbindeki
Karşı konulmaz bir hal kaçınılmaz bir son.
Bulunca beni ölüm; göz kapaklarım kapanır
Kayıplardayım adandım sana
Aydınlık yüzünü çevirme benden
Hiç gecem bitmiyor zaten
Karanlığımı aydınlatan bir yıldız ol
Anlık da olsa küçük bir mutluluk
Çok şey değil istediğim
Sende aradıklarım vardı
Sende değil, kayboldum kendi dünyamda
Sende buldum sandığım
Aşktı sonrasında yanıldım
Sen sandın ki seviyorsun beni
Çivi çiviyi söker diye
Başlarsa bir ilişki
İçine çivi gibi çakılanı
Kerpetenle sökmek gerek
Hele bir de kök salmışsa…
Kollarında hayat bulmak
Ve doğmak yeniden,
Aynısı yok hiçbir vakit
O duyguyu yaşattıran yeniden
Bir sevgili gibi bulmak
Hayatımın dersine yine ezber bulaştı
Nasıl bir salgındır ki bu
Soluyunca derinden
Hücrelerine işleyen, işleten
Aşk acı verir diye kanıksayınca
Ben yalnızlığın arkasına sığınmış
Bir düşkün umut
Sen yarınları unutturmuş bir korkulu rüya
Hani çok sevmiştin ya güya
Baştan sona yalandı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!