Kendimi Çok Kandırdım Şiiri - Bawer Bager

Bugün bir şeyi itiraf edeceğim sana:
Kendimi çok kandırdım.
Yüreğime çok ihanet ettim,
duygularımı çok aldattım.
Sana benzemek için uğraştım,
yine de başaramadım.
Biliyor musun,
ne kadar kurtulmak istediysem
o kadar daha çok,
elimi yüzüme değil,
yüreğime götürüp
seni gönül derinliğimden alarak
bir daha kendimle kavuşturduğumu gördüm.
Yine başaramadım senden kurtulmayı.
Sonra üst üste yazmaya başladım
seni unutmak için.
Kendimi ezdim buğday gibi,
un oldum, ekmek yaptım;
yine de sen kokuyordu o ekmek.
Ben de o günden sonra
kendime bir söz verdim:
“Madem ki sen gelmiyorsun,
ben de unutamıyorum,
sende nefreti,
kendimde unutulmuşluğu büyüteceğim.” dedim.
Sen zaten nefret kusuyorsun;
oysa ki ben hâlâ
kendimi unutulmuşluğun altında eziliyorum.
— Bawer Bager