Kendime borcum var Şiiri - Eray Yalçın

Herkesin derdine koştum yıllarca.
Kendi yangınımı görmezden geldim.
Yüreğim kırıldı bin bir parçaya.
Gidip başkasını onaran bendim.

Neyin kıymetini bilmedin deseler,
Durur, düşünmeden "Kendimin" derdim.
Ziyan oldu gitti en güzel günler,
Ben hep başkasına ömrümü verdim.

Herkesi başımın tacı yaparken,
Kendi gururumu yere düşürdüm.
Geceler boyu hep yalnız ağlarken,
Gözümün yaşını elden gizledim.

Neyin kıymetini bilmedin deseler,
Durur, düşünmeden "Kendimin" derdim.
Ziyan oldu gitti en güzel günler,
Ben hep başkasına ömrümü verdim.

Kadrini bilene bir damla sevgi,
Bütün dünyalara bedelmiş meğer.
Kendime verdiğim bunca zararı,
Düşmanım etmezdi bilsem bu kadar.

Neyin kıymetini bilmedin deseler,
Durur, düşünmeden "Kendimin" derdim.
Ziyan oldu gitti en güzel günler,
Ben hep başkasına ömrümü verdim.

Şimdi bir aynanın karşısındayım.
Geç gelen bir özür var dilimde.
Geçmişin yükünü omuzlarımdan,
Atıp yürüyeceğim kendi yolumda.

Neyin kıymetini bilmedin deseler,
Durur, düşünmeden "Kendimin" derdim.
Ziyan oldu gitti en güzel günler,
Ben hep başkasına ömrümü verdim.