Kendi Nefesinde Boğul!!! Şiiri - Efsun Bkr

Gelmeyin üstüme" diyerek rol keserken,
Bana "nefes alayım" masalları anlatma;
Merak etme, senin o yapmacık dünyana,
O her şeyden bıkmış gibi yapan sahte yorgunluklarına,yeni bir dünya kurmuşsun arsızca neşeyle yüzünde bir zerre pişmanlık olmadan…

Merak etme, uzakta kaldı omuzlarına yük olduğum günler,
Sen şimdi kendi sesinin yankısında boğul dilediğin kadar dileğinle..

İstediğin gibi yalnız bıraktım seni, baksana;
Kimse yok artık üstüne gelen,
Kendi yalanlarının ortasında, yapayalnız ve tir tir üşüyorsun.

Bir nefeslik can bırakmadın ki içimde, her soluğumda o kirli zihninin gölgesi var.
Sen zaten aylarca benim haberim olmadan nefes alıp, beni aldatmış bir yalana inandırmışsın…
Hiç mi vicdanın merhametin sızlamadı??

"Gelmeyin üstüme" diye feryat ederken bile,
Ardında bıraktığın o pis düşüncelerin, hastalıklı ruhunun izlerini temizlemeye çalışıyorsun.
Senin o mağdur maskesinin altında ne zehirli hesaplar yattığını çok iyi biliyorum;
Şimdi hangi masumluğa sığınarak "kendime geleyim" diyorsun?

Dokunmayın demişsin... Haklısın, o kirli ellerinle her dokunduğun yeri lekeledin çünkü.

Kirli arzularınla kirli nefsinle yarattığın karanlık senaryolarla
Beni de içine çekmeye çalıştığın o pislikten nihayet kurtuldum.
Umarım Yasemin çiçeğinin bundan haberi olup solmaz….