Gecenin en ıssız, en derin deminde,
Bir rüzgâr kapımı çalar gibi aniden,
Adın dökülür dudaklarımdan istemsiz,
Hâlâ aynı acıyla, hâlâ derinden.
Aklına düşmedim mi o sessiz gecelerde?
Bir şarkı çalar uzaklarda yarım yamalak,
Bütün sokaklar sana çıkar, adımlarım tuzak.
Gözlerim takılır kalır bomboş bir duvara,
Sensizlik oturur göğsüme ağır bir yara.
Bir an olsun geçmedim mi o deli gönülden?
Bilirim, yollarımız çoktan ayrı dağlara çıkar,
Bilirim, her veda ateşi yavaş yavaş yakar.
Yine de bir umut, bir sızı kalır derinde,
Unutulmak en çok dokunan bu acı yerinde.
Hiç mi sızlamadı yüreğin rüzgâr esince?
Hiç mi gözünün önüne gelmedi o eski gün?
Bir yaprak gibi düşerken ömrümden her hüzün.
Kapanır üstü zamanla sanılan yaralar,
Gidenler unutulur, geride hep anılar kalsalar...
Ama sen gitmedin ki, hâlâ buradasın içimde,
Bir teselli ararım adının geçtiği her biçimde.
Söyle sevgilim, aklına düşmedim mi hiç mi?
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 17:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!