Kendi içimde Şiiri - Kurabiye Severler

Giderken bana bıraktığın o iğreti temenni,
"Mutlu ol" diyen o kuru, o korkak fısıltı;
Bir zehir gibi yerli yerinde şimdi.
Bir ezan vaktiydi, hani duaların geri dönmediği o kutsal an...
Gözlerinin içine sığınarak sormuştum.
Koca dünyaya yer buldun da ömründe,
Bir tek bana ayıracak zamanı bulamadı halin.
Sevgisine zırh olamayanın arkasında bıraktığı boşluk,
Genişliyor içimde, dipsiz bir kuyuya dönerek.
Her yolu denedim, yürüdüm bildiğim ezberleri,
Yüzümün yönünü çevirdim yabancı iklimlere.
Başkalarının sesinde aradım sildiğin ayak izlerini,
Anladım ki intihar, sadece bir ip ya da bir uçurum değil;
İnsan, göğsündeki o devasa sarayı kendi elleriyle de yıkabiliyor.
Sana çarpan dalgaları kurutmak,
İçimdeki o çocuk safiyeti, o büyük sevgiyi
Kendi rızamla, isteyerek öldürmekmiş bu.
Şimdi belki bir yabancının gözlerinde seni harcıyorum,
İçimdeki o kutsal ölünün üzerine toprak atarak.
Kendi içimde intihar ediyorum
Seni severek doğan ne varsa, tek tek boğarak.

24/06/2026...