Kendi Ellerimle Şiiri - Yiğit Efe Kuluş

Ne gökten bir yazı, ne bir hat geldi,
Bu bomboş dünyaya bir feryat geldi.
Doğarken verilmiş bir sözüm mü var?
Ruhuma belirsiz bir hayat geldi.

Bir hamur gibiyim, kendim kararım,
Hem kendi yaramım, hem de sararım.
Dışarda arama asıl gerçeği,
Ben neyi seçersem, işte o kadarım.

"Böyleymiş kaderim" demek bir kaçış,
Kendi zindanına sahte bir bakış.
Yükledim sırtıma tüm dünyayı ben,
Her adım, her nefes yeni bir akış.

Eşya değilim ki, durduğum yetsin,
Bir kâğıt değilim, el beni itsin.
Ben kendi yolumun hem yolcusuyum,
İsterse bu gurbet burada bitsin.

Başkası bir duvar, çarpar dururum,
Onların gözünde hayal kururum.
Ama ben hürüm ya, zinciri kırdım,
Kendi ateşimde kendim kururum.