Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Müslümanım diyen insan,
Abdest alıp Namaz kılmaz.
Haram lokma yiyen insan,
Böyle Müslümanlık olmaz.

Destanları yaza yaza
İnci mercan dize dize
Türkülerle girdik söze,
Dinleyenler mutlu olsun.

Selamını gençler alsın

Tanrıdan dileğimdir eksilmesin çoğalsın,
Yarımlar bütün olsun bütünler dağlar gibi.
Anneler süt versinler çoçuklar ağlamasın
Kuşlar şarkı söylesin hep eski çağlar gibi.

Kadehimde sen varsın
Yudum yudum içtiğim.
Gözlerine bakarak,
Hayallerden geçtiğim.

Sevda başımda duman

Kutsal dava diye çıktı yollara
Sayki hayat verdi kuru dallara
Hak için hürmetli oldu kullara,
Öğretmenim dedi bu Naim Yıldız

Evlendi çocuklar yolundan gitti

Bu gece yumruğu vurdum masaya,
Biri "Barış" diyor, biri "Küs" diyor.
Çiçekler gönderdim o DOĞANAY'a,
Biri "Güzel" diyor, biri "Süs" diyor.

Kırıp döktüklerim sanma sanadır,
Baharı bekleyen mevsimler hani!
Kalbimdeki sevda senden yanadır,
Baharı bekleyen mevsimler hani!

Sevdalılar yola çıkmış geliyor

Aslında insanlarda mevsimler gibi;

Bazen çiçek açıp,
Bazen yaprak döküyorlar...

Bir bakıyorsun...

Açılır Hak’kın Kapısı,
Demedim mi sana Nazlım?
Topraktan insan yapısı,
Demedim mi sana Nazlım?

Bahçemde ki güller soldu

Sen şiirsin ben şairim
Satır satır yazıyorum.
Hak Yolunda benim yerim
Sana neden kızıyorum?