Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Dağların başından turnalar geçti,
Bu kış buralarda durası değil.
Çobanlar yayladan suları içti,
Turnanın yuvası burası değil.

Sonbahar yaylada çiçekler solmuş

Alçaklardan uçma seni vururlar,
Turnam buraların havası başka.
Yediğin kurşunu senden sorurlar,
Turnam buraların havası başka.

Zalim felek bize çengeli attı

Tut ki,
Bütün şiirler bitti
Bütün şairler gitti.
Geriye kim kaldı?

Mum kokulu kadınların
Gül kokulu ellerinden,
Tutmak istesem yeridir

Kars'tan, Ardahan'dan, Dumlupınar'dan
Dağlar geçit vermez çok yağan kardan
Bu gün mektup aldım gül yüzlü yardan,
Tut şu ellerimden bayram edelim.

Yıldızları saydım sabah olmadı

Alın bu yüreği alın ne olur,
Götürün gurbete bırakın kalsın!
Tutun ellerimden tutun ne olur,
Götürün sılaya gurbeti ansın!

Söyleyin anneme burda yalnızım!

Uyan oğlum kızım uyan kardeşim,
Ülkemde taşların yeri bir başka.
Uyan anam babam uyan evdeşim,
Ülkemde başların yeri bir başka.

Onlar ki bu dünyanın
Çilesini çektiler.
Ülkü denen devlerin
Tohumunu ektiler.

Tanrı Dağları’ndan geliriz balam
Ortasya yurdumuz biliriz balam
Vatan için her gün ölürüz balam,
Dillere destandır Türkümüz Bizim
Kızıl Elma olur Ülkümüz Bizim.

Bin yıllık bir ülküdür
Dillerde ki türküdür
Hakanların kürküdür
Kızıl Elma Ülkümüz,