Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Bir vakitsiz zamanda çaldı kapı zilleri
Sustu bütün insanlar konuşmuyor dilleri

Gökten melekler inse yerde hocalar bilmez
Yetim kaldı çocuklar yüzleri asla gülmez

Çoğu gitmiş azı kalmış,
Dayan ha yüreğim dayan.
Şu kalbimde sızı kalmış,
Dayan ha yüreğim dayan.

Uzaklara gitmeden,
Bir Merhaba de bana!
Bize sitem etmeden,
Bir Merhaba de bana!

Gül dalında öten bülbül
Yar gönlünde olur bir gül
Sorma bana halin nasıl,
Boyun bükük sanki virgül.

Sevdiğimin kaşı kara

Bu sefere çıkılmalı
Cepheleri yıkılmalı
Çaresine bakılmalı,
Hesapları sormak gerek.

BULMAK GEREKİR

Bırak orda kalsın yalan yanlışlar,
Doğruyu arayıp bulmak gerekir.
Garipler her gece sokakta kışlar,
Doğruyu arayıp bulmak gerekir.

Yolcu dağı aşmış önde güneş yok,
Geride toz duman kalmış giderim.
Yakmışlar her yeri bağda ateş yok,
Herkes sağ selamet olmuş giderim.

Sensizlikde olur dedim,
Olmaz desem yalan olur!
Bu dert beni bulur dedim,
Bulmaz desem yalan olur!

Kaf Dağı’na ava gittim

Uzaklardan gelsem bile,
Bu memleket bizim derim.
Uğruna can versem bile,
Bu memleket bizim derim.

Sular bize hayat verir

Bu millet ki;
Güneşi bayrak
Göğün altını çadır olarak kabul etmiştir.
Dünyayı yaşadığı vatan sayar.
Türk Milletinin büyüklüğü buradan gelir.