Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Dedim Gönül; Buralar da el misin?
Dedi; Sen de yeni açan gül müsün?

Dedim Gönül; Aklın fikrin nerede?
Dedi; Kızlar gördüm karşı derede!

Koy elini vicdanına,
Kan dediyse de Eyvallah!
Girme kimsenin kanına,
Yan dediyse de Eyvallah!

Son günlerin sonu gelmez,
Gelen varsa de Eyvallah!
Kadir,kıymet herkes bilmez,
Bilen varsa de Eyvallah!

Yerde yatmaya
Değer katmaya
İnsan satmaya,
Değer mi dünya?

İçilmez soda

Bir türkü söylüyorum,
Değme keyfime değme.
Ben gönül eğliyorum,
Değme keyfime değme,

Yürü behey Deli Derviş,
Bu dünya sana da kalmaz.
Hak Yoluna canın vermiş,
Selam versen kimse almaz.

Deli Gönlüm dünyalara sığmadı,
Yanıyor da ateşi var külü yok!
Yağmur gibi yeryüzüne yağmadı,
Yağıyor da damlası var seli yok!

Günde yedi kere kapı dolaştı

Bu nasıl bir bela çekemez olduk,
Es be deli rüzgar bağrımıza es!
Dostların yanından geçemez olduk,
Es be deli rüzgar bağrımıza es!

Kerem yandı derler Aslı adına

İçerimde ateş yanar
Sevda diye derman arar
Yaptıkların akla zarar,
Deli Sevdam neredesin?

Hak adını anıyorum

Aslanlı kapıdan girdiğin zaman
Karşına çıkacak delice bir tay.
Son yarış atına bindiğin zaman,
Sen de diyeceksin benim gibi vay!

Bu kader seninle gelirde gitmez