Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Gönül senden uzak sensiz de olmaz,
Ararım yollarda bulunmaz izin.
Dört mevsim açılan gülleri solmaz,
Ararım yollarda bulunmaz izin.

Dünyayı verseler gözümde değil

Arında gel diyorsun,
Arındım geliyorum.
Durulda gel diyorsun,
Duruldum geliyorum.

Elinde valiz gezer

Baharımız yaza döndü,
Neden döndü anlamadık.
Çoğunun hayatı söndü,
Neden söndü anlamadık.

Dağın tepesine
Bir yağmur yağar
Yağmur mu yağar
Güneş mi doğar,
Anlamak mümkün değil!

Salla beşiğimi uyuyum anne
Uyanınca senle yürüyüm anne
Senin gül yüzünü görüyüm anne,
Anneler Kutsaldır, Anne Mübarek.

Canından can verdin canımsın diye

Gönlümdeki fay hattı devam eder kırıklar,
Benliğimi elimden alıp da gidecekler.
Bana hesap soracak başımdaki sarıklar,
Gözlerime bakarak gör neler edecekler.

Ansızın gelecekler ellerinde nacaklar

Hiç boşuna yorma beni,
Aradığım yerde bulun!
Bekliyorum yine seni,
Aradığım yerde bulun!

Mazi bize uzak olur

Mecnun Leyla’sını nasıl ararsa,
Ben de seni öyle aradım durdum!
Kerem Aslı’sına nasıl yanarsa,
Bende sana öyle yandım da durdum!

Gönül Kuşu uçmuş dönmez geriye

Üzüm dolu bizim bağlar
Başı karlı yüce dağlar
Nehirleri coşkun çağlar,
Benim Güzel Anadolum.

Tarlaları başak dolu

Masmavi gökyüzünde dalgalansın bayrağım
Süzülsün ufuklardan gül kokulu yaprağım
Hepimize emanet bereketli toprağım,
Anadolu Vatanım benim canım Türkiyem.

Atamızdan armağan bu yaylalar, bu dağlar