Dünya olmuş bir kazan, hiç durmadan kaynıyor
Ne dost belli, ne düşman, herkes oyun oynuyor
Gökten rahmet beklerken, her an bomba yağıyor
Kızıl kanlar akarken, gözler kana doymuyor
Gözleri kan bürümüş, sevginin adı kalmış
Kan damladı anavatan toprağa
Gözyaşları seller gibi akıyor
Doymaz oldu şehitlerin kanına
Ýüz yıllardır gözyaşları akıyor
Şu vatanın her karışı altındır
Kandırmak sanat olmuş, yananlara aldırma
Yerlerde sürünen var bırak yatsın kaldırma
Uyanırsa o yürek, sakın ola saldırma
Bir kalkarsa ayağa, alır ayak altına
Gidip gezip görmüştüm hepsi muhtaç ışığa
İnsanın özü de, yüzü de çok güzeldir.
Ne zaman ki, sahibinin sözünden aykırı ve gizli işlere giriştik,
Önce özümüzü bozduk, sonra da yüzümüzü.
Ne demişti atalarımız,
Arının bile balda bir sırrı vardır.
Biz sırrımıza sahip olamadık,
İnsan kendini kaybedince
Deli gibi döner durur
Akıl baştan bir giderse
Kin ve nefretle ölüm saçar,
Önce beni benden eder, sonra seni senden eder
Nasıl mı?,
İnsanlar görüntüye bakarak hep karar verir oldular
Şekilci olduklarından
Her fırsatta şu gönlüme vurdular
Kırılmadık yerimi bırakmadılar
En çok da yüreğimi
Kimse bilmez yüreğimdeki inci tanelerini
Ne oluyor millete canı yakan yakana
Şu dünyada yaşarken insanlığı öldürür
Zevk mi alır bilinmez doymax içtiği kana
Yaşamayı bilmeyen insanlığı öldürür
Çok zoruma gidiyor Müslümanın şu hali
İnsanlığa ölçü biçen gafiller
Senin derdin nedir söyle bilelim
Konuşurken haddi aşan sefiller
Elindeki ölçü nedir bilelim
Her insanın kaşı gözü yerinde
Beyinler sarhoş olmuş, biri iki görünce
Zalim olan insanın iki gözü kor olur
Kin kibirle yüreği, çelik ağlar örünce
Yaptığın kötülükle, insanlığım yok olur
Şöyle bir bak çevrene, kötülük kol geziyor
İnsanlar bilemez, insan özünü
Göstermez kimseye sahte yüzünü
Anlasa Hakk-ı, dinlerdi sözünü
İnsanlık ölmüş, ağlayan nerede
Ak ile karanın rengi karışmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!