Ey can!
Huzur mu arıyorsun?
Tutun uçan kuşun kanatlarına,
Tüyleri sana, yorgan döşek olsun,
Alsın götürsün seni
Çıkarsın göklerin enginliğine
Ey canı cananım?
Nedir derdin?
Yorgunmusun?
Dalgınmısın?
Söylesene?
Kırgınmısın şu dünyanın haline
Ey can!
Şu dünyanın neyine üzülürsün
İpini koparmış, başıboş yaşarken
Tozpembe hayallerle,
Her gün, hangi sevinci yaşarsın.
*
Ey dil
Ey dil, sen niye ateş gibisin böyle?
Anlat derdini, söyle bize,
Nedir bu hırsın, nedir bu derdin?
Başından çıkıyor, kıp kızıl bir duman
Ateşin başı, belki de hasısın sen
Ey Fani
Sanma ki ey fani,
Sende bu dünyada bakisin, baki olacaksın
Sende bir gün toprağa girip, ebedi yok olacaksın
Kızma kırma insanı,
Yılma asla, severek var olacaksın
Ey güzelim dertler senin içinde
Gece gündüz yaşıyorsun birlik de
Bir gün olsun rahat nefes verse de
Huzurlu gün ister oldum gönlümde
Çiçekler baktıkça üzülüyor halime
Gündüzlerim gecenin karanlığına dönüşürken
Kimselere boyun eğmemek için
Sümüklü böcek gibi yerlerde sürünmeden
Yılan gibi kıvranmadan Tilki gibi hilelere baş vurmadan
Şu dostlara avuç açmamak için
Düz yolda ayağı kayıp yüz üstü düşerken
Ey hayat vurdukça aldın intikam
Sanmayasın ben de bunu anlamam
Gözyaşımı bir kez olsun akıtmam
Diş sıkarım ağıt sesi duyurmam
Ey insanoğlu
Her attığın adıma
Dikkat et şu dünyada
Yolun düşerse bir gün yokuşa,
Ağır yük binecektir sırtına
Bilki o an yoracaktır kalbini
Ey kadın kimsin sen?
Ey kadın tanıdın mı kendini?
Candan, can bahşetti yüce Allah
En büyük servet olan, Peygamberler doğurdun,
Elleri değil, ayakların altı öpülüp
En güzel övgüleri alarak, cennetle müjdelenip
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!