Çocuğun gününü kara bağlarken
Toprağa yağmasın yağmuru kar'ı
Gözleri korkudan şimşek saçarken
Tecavüz edenin yok namus ar'ı
Dili durmuş ağıt sesi durmuyor
Yıllar gelip geçerken, benden neler götürür
Eller güzel görse de, yürek içten bükülür
Korkma sakın uzaktan, dost dediğin öldürür
Sırlarıyla birlikte, tüm sevdalar içimde
*
Yaşım kaçtı bilmiyom, seni verdik dediler
Zalimin gözleri doymuyor kana
Sülük gibi her gün zevkle içiyor
Toprağın renkleri dönüştü al'a
Kan emenin karnı her gün büyüyor
Silahı kapıp da savaşmaz asla
Yaratan yaratmış, güzel gülleri
Sanki onlar, çocukların benzeri
Evden eksilmesin çocuk sesleri
Hakkı seven, verir gerçek değeri
İnsan bakarken, kıyamaz ki ona
Çocukluk Günlerim
Çocukluğum şimdi geldi aklıma
Mum ile ararım güzel günlerim
Gözlerim doluyor gelir aklıma
Hayalde bıraktım güzel günlerim
Çok hoş ve tatlı bir sesi vardı
Ama! Arkasındaki karanlıklar çok ürkütücü
Hatta korkutucu
Korkusu sarmış dünyanın her bir yanını
Adeta saldırganlaşmış
Çünkü insanlığı, ruhunu terk etmiş
İnsanlar görünmek istese de, kul gibi
Ruhsuz kalınca, oluyor yağdanlık gibi
Yönelip Hakk-a ram olsa, duracak dimdik
Sevgiyle yaşamak çok mu zor, insan gibi
Dışı parlarken, gör içi kararan dünya
Çölde yanmış kum gibi, içer ömür suyumu
Gönül verip yakanlar, kazar sevda kuyumu
İçmeye doyamıyor, yürekteki huyumu
Erittiler mum gibi, sevdalara salarken
Gönül verip süzerken, sevdanın kaynağısın
Çöl sıcağı vurdukça tepemden
Yaktıkça acıtıyor tenleri
Kan içinde yüzen kum taneleri
Yayıyor ağır bir koku
Kan emici Akbabalar uçarak
Sırtlanlar hırlaşarak koşuyor
Bir çorap tutturmuşlar, örmekten yorulmazlar
Başımıza değil de, ayağa örenlere
Her mevsime uygundur, halimizi sormazlar
Akıl teri kullandık, değeri bilenlere
Arı olduk sırrımız, akıldan kaynaklanır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!