Bu dünya böyle dünya, yürekleri yakıyor
Cansızın çevresinde, canlı olmuş pervane
Gülmek kendisine has, gülersen öldürüyor
Tapınır dünya mala canlı olur pervane
Göz göze gelmeyince güzeli asla görmez
Bana dost ol canım, bana dost ol
Bana can ol, bana kan ol, cananım ol
Yüreğimdeki yerini bil de, gel orada ol
At dünya malını, yalnız iki gözüm ol
Yüreğe düşen köz ol, ateşle yanan canım ol
Derya deniz olsa söndürmeyen suyum ol
Ne günler geldi geçti, buda geçecek elbet.
Arada bir hatırla, sınav elbet oluyor
Hayat kolay değil, acıtır bazen elbet
Sorular kolay değil, bazen canı yakıyor
Güzelim şu hayatı bizler zora sokarız
Hastanede kimse bakmaz yüzüme
Herkes dertlerine ayrı ağlıyor
El uzatıp derman dedim özüne
Yüreği yananlar çare arıyor
Yaşamak neye yarar, el gözüne bakarken
Yıllar gelip geçerken, yürekte yara varsa
Uzattığın ellerin, hep boşlukta kalırken
Ne işe yarar, mal, mülk, çaresiz derdin varsa
*
Seviyordun gül diye, sivrilmiş dikenleri
Çaresizler çare arar sizlerde
Bir umutla bakar sizin gözlere
Umutları hayal olur dillerde
Bir kez olsun geliverin göz göze
Hayal verin, hayat verin, ruh verin
Od düştü sineye yanıyor yürek
Hallerimi görsen nasılda ürkek
İçimde heyecan istiyor sürek
Gözünden bellidir çarpıyor yürek
Hayale daldıkça yumdum gözümü
Çatıya serdim ki yanan yüreği
Güneşte kuruyup yok olsun dertler
Toprağa tohumu saçanlar gibi
Zalim olan dostlar dertleri eker
Karanlığa kaçtım ki kimse görmesin
Gönül bahçemde gördüm, nurunu saçan güneş
Ay görünce sarsıldı, çatlamıştı hırsından
Aylarca aramıştım her yerde güzel bir eş
Bulduğumda güzeller çatlamıştı hırsından
Engindir mavi gözler deniz gibi salınır
Bir çırpıda yutmak ister
Velveleyi kopararak
Gül dalını kökten ister
Yüze güler hırlayarak
Sen hainsin Amerika
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!