Ulucanlar ulum ulum uluttun
Her bir canı her gün ayrı uluttun
Insan değil itler gibi uluttun
Sanma bende geçen günü unutmam
Vatan için yürek acı çekerken
Sözde yardım eder çakallar kurda
İlk fırsatta ulum ulum uluyor
Uzaklardan gelmiş girmiş yurduma
Her fırsatta ulum ulum uluyor
Kırmazsan küçükken düşman ağzını
Umman gibi derin güzel gözlerin
Ok gibi batınca yakar yüreğim
Semaya dağılan güzel sözlerin
Güllerin içinde benim meleğim
Baharda kiraza benzer dudağım
Unutamam seni, nameler yazdım
Aklımdan çıkmıyor görsen halimi
Adını dillerden aklıma kazdım
Mecnunun çöllerde görsen halimi
Ayakta duramam bir çare bulun
Ne kara kış da kaldım, ne ayazda
Bedenim yanarken üşüyor gönlüm
Beynim döndü fokurdayan kazana
Gözyaşı akarken, üşüyor gönlüm
Dert sahibi birer birer artıyor
Utancın Bedeli
Utancın bedeli ağır olur sevende
Sevmeyi bilmeyen, utanmayı ne bilsin
Sevenler dost olur, hata yapmaz güzele
Gerçeği bilmeyen güzel, dostu bilemez.
Ne oldu insanlara, nere gidiyor böyle
İnsanlık dışı olay, utanç veriyor bana
Bir kazanın içinde, etmek isterken köle
İnsanlık yok olurken, utanç veriyor bana
Habilin ölümüne, Kabil sebeb olurken
Utandım gardaş, utandım kendimden
Utandım sokak da dilenen şu bebekten
Kurtlar kuşlar yavrusuna sahip çıkarken
Ananın çöpe attığı bebekten utandım
Her gün kocasından sopa yiyen kadından
Utanmayı bile unuttuk.
Yalan oldu sevgiler.
Her cümlenin sonunda küfürlere alıştık.
Hangi söz doğru söyle ,doğru yönü şaşırdık,
Nere baksam şaşkınlar
Azı çoğu demeden, her bir şeyi aşırdık.
Bilinip de görünmez, bir savaş içindeyim
Dost görünmez ortada, prinç içinde düşman
Gizli açık vururken, depremde ölen bizim
Canı değil vatanı, seven uyan uykudan
*
Elinde kepçesiyle, karıştırır uzakdan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!