Görmüyor mu insanların gözleri
Duymuyor mu gelen feryat sesleri
Yanan canlar, yakmıyor mu kalpleri
Ne olacak bu ülkemin halleri
Acı feryat sıra sıra dizilir
Yeniler bilse eskilerin kıymeti
Hele bir de duysa çektiği eziyeti
Namlunun ucunda geçirdiği günleri
Bir lokma ekmeğin on kişinin pay edişini
Yoktu bir yatak bir yorgan yatacak yeri
Görseydi üç beş ülkücünün aynı yataydaki kardeşliği
Ülkü diye ömür veren gardaşlar
Hakkınızı helal edin kızmayın
Sırtımızdan hançer vurdu, sırdaşlar
Sahtekara, gardaş dedik kızmayın
Baş koymuşuz biz bu yolda giderken
Ulucanlar ulum ulum uluttun
Her bir canı her gün ayrı uluttun
Insan değil itler gibi uluttun
Sanma bende geçen günü unutmam
Vatan için yürek acı çekerken
Sözde yardım eder çakallar kurda
İlk fırsatta ulum ulum uluyor
Uzaklardan gelmiş girmiş yurduma
Her fırsatta ulum ulum uluyor
Kırmazsan küçükken düşman ağzını
Umman gibi derin güzel gözlerin
Ok gibi batınca yakar yüreğim
Semaya dağılan güzel sözlerin
Güllerin içinde benim meleğim
Baharda kiraza benzer dudağım
Unutamam seni, nameler yazdım
Aklımdan çıkmıyor görsen halimi
Adını dillerden aklıma kazdım
Mecnunun çöllerde görsen halimi
Ayakta duramam bir çare bulun
Gel gülüm gülüşelim şu dünyanın haline
Esir etmiş kendine, yerlerde süründürür
Aşkı bilmez mecnunlar, tapınırken kendine
Sevgiyi bilmeyenler, insanı süründürür
Aleme şaşdım kaldım, ben insanım diyenler
Susmak neye yarıyor, lisanı dile getir
Haddini bilmeyeni, zincire vurun gitsin
Şelaleden akarak, gönüllere seslenir
Sevdiğine bir selam, gül kokuyla gönderin
Nehirler sessiz akar, ahenkli şırıltısı
Dilini tut deyip koyar yasağı
Gülsem ayrı bir dert, sussam bir ayrı
Durmadan laf sokup, olmuş bayağı
Susturmak isterken derdi var gayrı
*
Güçlüyü görünce diyemem dayı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!