Güldürmeyen her cümle, ağlatmaya adaydır
İlk fırsatta vurduğu, belki de son darbedir
Perişan halde yatıp, yıldızlara baktırır
Yarım yerini verme, dost düşman belirsizdir
Şöyle bir bak çevrene, kim dostun, kimler düşman
Yürüyüşü bir görsen, incitmeden toprağı
Her adımda savrulur, bele düşmüş saçları
Sazımın tellerinde, mızrabı titretirken
Şaha kalkmış doru tay, sevdiğini güldürür
Gördüğüm andan beri, bende bir hal olurken
İnsanmıyım söyle bende bileyim
Aslını yitiren mecnune döndüm
Sen, beni sev, bende sana döneyim
Vuslat zamanın da güle benzeyim
*
Ben kendimi arar oldum özümde
Sevmek varken kavga etmek neyine
El ele vererek haydi gülelim
Surat asıp küfür etmek neyine
Gül bahçede güller derip gülelim
Gönülden gönüle selam verelim
Ben beni bilseydim, yakarmıydım kendimi
Şu dünyaya gelişin, hikmetine ermedim
Kırmadığım nem kaldı, doldururken testimi
Pireyi deve yapıp, yüzümü güldürmedim
Kırık ok hiç gidermi, gerçek olan hedefe
Gül yüzüyle gülerken vardı elin evine
Kol kanat kırılırken çaresizlik yüzünden
İtilip kakılıyor yalan sevgi selinde
Irgat gibi çalışır gülmez oldu özünden
Zehir içer günlerce sessizce çalışırken
Bedenimi sıcak yakar kavurur
Yüreğimi yakan güle ne deyim
Estirdikçe çölden sam'ı savurur
Benliğimi çalan güle ne deyim
Bir sözüyle yarim diye yandırır
Gülen yüze bakıp, aldanma sakın
Yürekte ki kini bilemezsin sen
Ağızdan çıkacak cümleden sakın
Sözlerinle beni ağlatansın sen
Göz göze gelince çiçekler açar
Karanlıktan çıkıp, gün yüzü gören
Huzura erenin gül yüzü güler
Seher vakti zühre yıldızı gören
Parlayan yüzüyle gelirken güler
Her gelen sorsa da adını demem
Gülerken gözlerin oldukça güzel,
Gamzede açılan çiçeği gördüm
Susarken bakışı çok ayrı güzel
Dilinden bal döken güzeli gördüm
Karadır saçları beyazdır teni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!