Saat öğlen 12.00
Bedenim,
hırçın deniz dalgalarının
kıyıyla savaştığı,
ıssız bir sahildeki
manzaralı bir bankta.
Ruhum belki dağlarda, belki kutuplarda,
belki de
bir yerlerinde ilham barındıran ücra kasabalarda.
Elimdeki kalemden fayda yok!
Hiçbir şey dökülmüyor zihnimden.
Sahil öylesine tutuyor ki şiir dizelerimi,
darılıyorum kendisine...
Oysa ne çok severdim sahilleri.
Dalgalar dertlerimi götürür,
martılar dizelerimde yürürdü.
Bugün fazla garip sanki her şey.
Ne dalgalar aynı,
ne deniz,
ne de martılar.
Ne ben aynıyım ne de çalan şarkılar.
Can ManifestoKayıt Tarihi : 6.08.2026 11:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!