Kazim Öztürk 2 Şiirleri - Şair Kazim Özt ...

Gönül Diliyle

Ağaçlar “Hu” çeker gönül diliyle,
Her varlık zikreder kendi haliyle,
Kainat tespihte “Allah” yadiyle!
İnsanlar yönelir hal ü kaliyle!

Eriyip Gideceksiniz!

İslam geldi, Müşrik kudurdu;
Osmanlı geldi Haçlı kudurdu;
Türkiye dirildi, Batı kudurdu…
Kudur kudurabildiğin kadar,

Eyüp’te Bir Gün!

Burası Osmanlı payitahtı,
Bu şehirde ne yiğitler yatar!
Hele bir yiğit var ki;
Sevgililer sevgilisinin can dostu,

Ermenilere

Tarihte katliamla ayyuka çıktın,
Evlere bomba atıp hanüman yıktın,
Hamile kadınları öldürüp yaktın,
Yaptığın zulümlerin hesabı yakın!

Eser!

Her eser bana heyecan verir,
Okuyana can verir, kan verir!
Her cümle, her kelime kendi tadında,
Bir şeyler anlatır gizli feryadında!

Samimiyet Öldü mü?

Sen nesin? Kimsin? Nerelisin?
Halin nedir? Aç mısın? Tok mu?
Selam veren yok, hiç empati yok mu?
Gel, baş başa verelim, konuşalım,

Para Etmiyor!

Görüşmek, gitmek, gelmek para etmiyor,
Sohbet, talı dil, iyi niyet para etmiyor.
Barış, el vermek, gülmek para etmiyor,
Selam, kelam, merhaba para etmiyor!

Oyun İçinde Oyun!

Sığamadın mı? Koskoca dünya dar mı?
Ne bu zulüm? İnsanlığınız bu kadar mı?
Yetmiyor mu ekmek, su, içecek?
Canlara zulümle elinize ne geçecek?

Nereye Gitti?

Karlar altında kardelen gibi gülebiliyor musun?
Soğuğa, sıkıntıya rağmen sevebiliyor musun?
Sahi; "sevgi" nereye gitti?
Bir kadın adı ve isim olarak mı kaldı dillerde,

Böyle Olmuyor!

Elest bezminde söz vermedin mi?
Eşref varlıksın hiç görmedin mi?
Hak kelamına göz yormadın mı?
Ömrü zehretme böyle olmuyor!