Kazim Öztürk 2 Şiirleri - Şair Kazim Özt ...

Günler geçmek bilmiyor,
Saatler işlemiyor,
Sanki anlaşmışlar;
Kuşlar sessiz,
Ruhlar sessiz,
Duygular sessiz,

İnsan!

Takvim ömürden kopan bir yaprak,
Her an taputu tanıyor insan,
Yere çalıyor bu kara toprak,
Günah yüküyle yanıyor insan!

Ne hale Geldik?!

Zaman çaresiz, dayanılmaz hal,
Bu ağır yüke, yetmiyor mecal.

Âdemler yasta, dertli bu insan,

Küçük yaşta öksüz kaldın mı?
Annesiz, babasız yetimliği tattın mı?
Başkaları; Anne, baba derken,
Ben, bu isimlerin ne anlama geldiğini,
Beynimde çözmeye çalışıyordum...
Annenin; merhamet abidesi,

Gönül Diliyle

Ağaçlar “Hu” çeker gönül diliyle,
Her varlık zikreder kendi haliyle,
Kainat tespihte “Allah” yadiyle!
İnsanlar yönelir hal ü kaliyle!

Eriyip Gideceksiniz!

İslam geldi, Müşrik kudurdu;
Osmanlı geldi Haçlı kudurdu;
Türkiye dirildi, Batı kudurdu…
Kudur kudurabildiğin kadar,

Eyüp’te Bir Gün!

Burası Osmanlı payitahtı,
Bu şehirde ne yiğitler yatar!
Hele bir yiğit var ki;
Sevgililer sevgilisinin can dostu,

Ermenilere

Tarihte katliamla ayyuka çıktın,
Evlere bomba atıp hanüman yıktın,
Hamile kadınları öldürüp yaktın,
Yaptığın zulümlerin hesabı yakın!

Eser!

Her eser bana heyecan verir,
Okuyana can verir, kan verir!
Her cümle, her kelime kendi tadında,
Bir şeyler anlatır gizli feryadında!

Samimiyet Öldü mü?

Sen nesin? Kimsin? Nerelisin?
Halin nedir? Aç mısın? Tok mu?
Selam veren yok, hiç empati yok mu?
Gel, baş başa verelim, konuşalım,