Kazim Öztürk 2 Şiirleri - Şair Kazim Özt ...

Ali’nin zülfikârına sahipsen,
Onun gibi ol, kendini göster,
Bir gemim olsun istersen,
Nuh gibi kaptanlığını göster.
İbrahim gibi put kırayım dersen,
Onun gibi ateş içine gir de göster.

Eller Duaya

Dua sığınaktır, dua bir liman,
Dua Kopmayan ip,haktandır ferman!
Rabbe gönül vermek, Hakça sesleniş,
Ruhu temizlemek, akça besleniş.

İnsanlığa ünün yaymış,

Kendini hep beri koymuş,

Duygular, duygu yüklü satırlar,
Ayaklarım bağlı, yalnız beynim hatırlar.
Sözler değil, duyguları saklar sadırlar.
Doğru söyleyeni, yamuklar satırlar.

Tevhid’e Çağrı

Varlık Tevhid, süreç Tevhid!
Tevhidi bozmaya yeltenen mülhid.
“La”ya yakınsan boşa gel git!
“İlla”lara imza atan muvahhid;

Kalp, taştan tuğladan değil,
Sırçadan Kabe’dir, korumak, silmek gerek,
Mekke’deki Kabe bir şey değil,
Kalp Kabe’sine girmek gerek.
Kalbi kırıvermek çok kolay,
Kırıklığı silmek gerek.

Sonsuzluk; sonu olmayan hayat,
Belki güzellik, belki ıstırap,
Tercih bize bağlı,
Güzel olursa bir gül bahçesi,
Ya kötü olursa?
İşkencenin zirvesi!

Sonsuz Sevgi

İnsan yaşadıkça çok şey öğrenir,
Yelken açar; sevmeye, mutluluğa, aşka,
Yine de bir şeyler kıpırdar içinde,
En iyisini, en güzelini, arar,

Suriye Yanıyor!

Yetmez mi bu çektiği insanların?
Her zaman kahır, her zaman çile..
Dinine, rengine bakarak, milliyetini bile,
Hiçe sayar bu zalimler!

Umut!

Ne yaparsın hayat bu!
İstediğini bulamazsın,
Ne umut eder, ne hayaller kurarsın!
Herşey pespembe değil,