Sanma ki yollar bomboş,
Yanında yaranlar var,
Ehli iman olanların,
Dostlukları hoş,
Diğerlerine itibar etme,
Onlarda yalanlar var.
Hayat ilkedir, hayat ince,
Düz bir çizgi elif misali,
La’lar, illa’dan önce,
İşte insanın hali..
Başlangıç kokuşmuş bir su,
Huzur!
Evden; “elveda” diyerek çıkıp,
Bir daha döner miyim, dönmez miyim?
Helal rızık getirmek için, besmele çekip,
İnanç Yeter!
Umut kapıları hep açık,
Umutsuz olmak yaraşmaz kula.
Düşünceler olsa da karmaşık,
İnançla açılır her kapı o kula!
Bugün sevap almak istiyorum,
Ellerimin arasına başımı alıp,
Derinlere dalıp,
Muhasebeye dalmak istiyorum.
Neydim, ne oldum?
Dünkü hayatımın yarası,
Medet ya Resulallah!
İnsanlığa erdik senin sayende!
Âlemlere rahmet sensin ya nebiyyallah!
İnsanlığa sevgi vardı senin gayende,
Millet Hesap Soracak!
Âlim görünümlü zalimlerden,
Kazancını silah yapan hainlerden,
Gözü dönmüş hinlerden,
Millet hesap soracak!
Kutsal Mekan!
Şehitlik, sıradan bir iş değil,
Şehit olmak; hayal değil, düş değil!
Vatan için ölebilir misin?
En sevdiğin şey; bir evlat!
Yere yatırıp kesebilir misin?
Boğazını değil, elini çizebilir misin?
Ne büyük imtihandır bu ya Rabbi!
Gel çöz bunu, anla anlayabilirsen!
Hani akıl nerede? Fikir ne iş yapar?
Ne yapalım kaderimiz bu,
Allah böyle takdir etmiş,
İtler, domuzlar, çakallar saldırıp durur,
Önümüzde bir uzun yol var,
Kimi bozar, kimi iyilikle doldurup durur.
-
Sevim Aslanalp
-
Ozan Fuzuli
Tüm Yorumlarne güzel anlatmışsınız.....tebrikler.....teşekkürler......
Yürekli bir şair.
başarılar