Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Dünyanın bozulması akıllı eliyledir,
Dahilerin aptalca bir rakabetiyledir!

Nedir biliyor musun senin en güzel yanın?
Yanıbaşın hem de en güzel yeri dünyanın...

Şehrin en güzel yerine dikmişler vah, yazık!
Belki bu Maraş'ıma atılan en son kazık!..

Dünyanın şu halini almıyor muhayyilem,
Alt katlar yangın yeri, üst katta içilir dem!

Makamıyla övünen, kibirlenen bir kimse,
Kendini yangın kulesinde dürbün zanneder!
Uzaklarda bir yerde çoban ateşi görse,
Yazgeçilmezim sanır, yangın gördüm zanneder!..

Durma hadi birşey yap karınca kararınca,
Tokat mı bekliyorsun ibret al bak karınca.

Durmasını bilirsen sen de hakkın yanında,
İşte benim hikayem, dersin sen de gururla...

Ölümden çok korkardı, tıpkı babası gibi,
Bugün yarın derken ona da geldi anında,
İtiraz olmaz aldı Durmuş Ali Gülcan'ı,
İki bin on dokuzun yirmaltı nisanında.

Dünyaya daldık gitti, sanki yeşil bağ gibi,
Affet bizi ya rabbi yok bugünkü çağ gibi.
Göremedik uzağı, çıkamadık tuzaktan,
Günahlarımıza bak sıra sırsa dağ gibi!..

Dünyaya da talip ol, dünya da senin olsun,
Bir engeli mi var ki? Neden kafirin olsun!?