Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Zihnimizi boşalttı kravatlı yamyamlar,
Dinsizlere avukat oldu bizim imamlar!

Olanlara bir bakın dinsizleşince dünya,
Kapitalizm, komünizm, faşizmi de gördün ya!..

Etrafına bak, düşün, doğa doğdu, doğurdu,
Herşey birşeyden doğar, doğayı kim doğdurdu?

Baktım ki bir markette zencefilli gazoz var,
Merak ettim içindeki zencefil ne kadar.
Doğala özdeş aroma yazıyor üstünde,
Yok demenin başka bir şekliydi çözdüğümde.
Almadım acı acı gülümsedim bu hale,
Nasıl da alıyorlardı, şunlara bakın hele,

Herkes ölünce doğaya karışacağım der,
Çiçek, böcek belki de bir gül olacağım der.
Ama kimsenin aklına sümük olmak gelmez,
Olur ya hayvancağız senden bir parçayı yer!..

Cesareti olanın yolu karanlık olmaz,
Doğru bildiğin yolda yalnız kalsan korkulmaz!

Doğru bildiğin yoldan emin ol, dönme sen hiç,
Arkandan baksın gülsün, ne çıkar, bir, iki piç!?

Tahammül etmek zordur iki grup dinleyen,
Hep evet evet diyen veya hep hayır diyen.

Dinleyen olmayınca döşendim satırlara,
Çiçek mi dökecektim atlara, katırlara.

Dinleyenlere göz at, gözler sana mı mahsus,
Üstünkörü dinliyorlarsa bile deme sus...