Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Düşünmeden laf ettim, ağıt düştü sözüme,
Düzeltmesi zor oldu, yumruk vurdum dizime.

Şu filozof şu dedi, bu filozof bu dedi,
Deyip durdun da Allah ne diyor düşünmedin.
Her yolun bir sonu var bu hayat yolunun da,
Sormadın bu yol nere gidiyor, düşünmedin...

Bir kitap görünce yazarına bakarsınız,
Veyahut üst üste taş, yapanı ararsınız.
Öyleyse nasıl sebepsiz olur koca yer, gök,
Bunu düşünmezseniz ne işe yararsınız!,,

Yılda üç dört kereden daha fazla düşünen
Veya hiç düşünmeyen ne çok insanlar vardır.
Hal bu ki bir insanın kendini anlaması,
Hayatı fark etmesi, düşündüğü kadardır...

Milyonla ton madeni var Afrika neden aç?
Ama sen hiç düşünme, seyret her akşam bir maç!..

Düşünsene ne acı, sana darılır durur,
Seven değil sevmeyene sarılır durur...

Düşman topu tüfeğine artık gerek yoktur
Düşürdü bizi bize, artık biz bize çoktur

Oturmak, emeklemek, dik durabilmek, derken,
Birbuçuk, iki sene sürer yürüyüşümüz,
Düşmemeyi öğrenmek hayat boyu sürse de,
Bir anda oluverir k.çüstü düşüşümüz!..

İster taze ye ister ser onu damda kurut,
Yazıktır telef etme, bal gibi tatlıdır dut.

Duvarları yıkmakla övünenlere bir bak,
Halkları birbirine nasıl düşürdüler bak!?