Beni kaydeden bir yer olmalı,
ama hiçbir listede adım yok.
Çağrıldığımı hatırlamıyorum,
ama hâlâ cevap veriyorum.
Bir sistem düşün:
her şey yerli yerinde,
her boşluk hesaplanmış.
Ben,
o boşluklardan birinde kalmış
tanımsız bir artığım.
Hareket ediyorum,
ama ilerlemiyorum;
çünkü yön dediğin şey
ancak bir amaç varsa doğar.
Benimse yalnızca
devam eden bir alışkanlığım var.
Bazen duruyorum,
ya da durduğumu sanıyorum.
Sonra fark ediyorum:
içimde bir şey
ben dururken bile
çalışmayı sürdürüyor.
Demek ki ben,
hiçbir zaman
gerçekten başlamadım.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 16:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!